PÓŁ WIEKU RAZEM

PÓŁ WIEKU RAZEM

*Życie to księga pełna treści z różnobarwnych zszyta kart. Z łez uśmiechu i boleści, życie, życie to nie żart. Bo życie człowieka to przeznaczenie, zostaje po nim tylko wspomnienie., nie trzeba tak dużo, nie trzeba tak wiele, by wspólne życie uczynić weselem.
W poniedziałek w Motelu XXI Wieku przy ul. Poznańskiej w Grodzisku Wielkopolskim siedemnaście par małżeńskich z gminy Grodzisk Wlkp. odebrało Medale „Za Dlugoletnie Pożycie Małżeńskie” nadane przez Prezydenta RP.
Czcigodnych Jubilatów powitał burmistrz Grodziska Piotr Hojan życząc dalszych, wspólnych dni w zdrowiu, szczęściu i pomyślności.
Medale, bukiety kwiatów oraz upominki oprócz szefa miasta – przewodniczący Rady Miejskiej Józef Gawron i kierownik USC Agnieszka Maik.
Medale odebrali: Maria i Roman Fórmaniakowie – Grodzisk Wlkp,, Zofia i Bogdan Kasperczakowie – Ptaszkowo, Teresa i Jan Kowala – Ptaszkowo, Cecylia i Stanisław Królikowie – Grodzisk Wlkp., Halina i Kazimierz Krupowie – Grodzisk Wlkp., Helena i Bogdan Kucharzewscy – Grodzisk Wlkp., Regina i Jan Kurpiszowie – Grodzisk Wlkp., Halina i Stanisław Kurkowie – Grąblewo, Maria i Jerzy Nowakowie – Grodzisk Wlkp., Teresa i Leon Pakułowie – Słocin, Irena i Kazimierz Piskorkowie – Grodzisk Wlkp., Regina i Jerzy Puziakowie – Grodzisk Wlkp., Rozalia i Mirosław Rusieccy – Grodzisk Wlkp., Marianna i Józef Staśkowiakowie – Grodzisk Wlkp., Janina i Czesław Zacharczukowie – Grodzisk Wlkp., Maria i Mirosław Zającowie Grodzisk Wlkp. oraz Maria i Jerzy Żabiccy – Grodzisk Wlkp.
Spotkanie swym występem umiliła Zosia Kaczmarek. Swój koncert rozpoczęła piękną kolędą „Cicha Noc”.
Nie zabrakło toastu i chóralnego „Sto lat”. Wszyscy zasiedli do tradycyjnego weselnego obiadu.
Dla jubilatów i gości wiersz swego autorstwa zatytułowany „Drżenie rąk” zadedykowała Halina Krupa z Grodziska Wlkp. Brzmi ona następująco:
– Gdy poczuję drżenie rąk, a na włosach osiądzie szron, wtedy z troską powiesz mi, nie martw się – jestem przy Tobie i nadal będę wciąż.
Bo troska, serdeczność, to wyrazy miłości. Wszyscy jej potrzebują do późnej starości. Nie tylko w chorobie, nie tylko od święta, każdy codziennie niech o tym pamięta.
Kiedy twarz pokryją bruzdy i popłyną po nich łzy, wtedy czule dotkniesz dłonią i powiesz, nie płacz, ważniejsza jesteś Ty. Bo czułość, serdeczność, to wyrazy miłości, wszyscy jej pragną do późnej starości.
Nie ważne czy młody, nie ważne, czy stary. Każdy z nas przecież ma swe przywary. Gdy nie będzie można już mówić, stać i chodzić, wtedy pomyśl jest przecież Bóg, który cierpienie nagrodzi.
Bo życzliwość, cierpliwość, to wyrazy miłości. To przez te gesty egzamin zdajesz z cierpliwości. Bo serca szlachetne, które to czują są dla samotnych wielką nadzieją.
Gdy nadejdzie taki dzień i zostaniesz sam, wtedy dom zaświeci pustką, a sercem wstrząśnie tęsknota i żal. Za późno na żale na przeprosiny, trzeba to było wcześniej uczynić. Odmień swe serce, odmień swą duszę, aby nikt przez Ciebie płakać nie musiał.
Mirosława Kałek

Brak komentarzy

Napisz komentarz