Jak to z Żydami w Polsce było? część 12

Zbrodnie przeciwko ludzkości nigdy nie ulegają przedawnieniu – ksiądz doktor Zygmunt Baranowski Poznań, luty 1926 rok.
Cytaty:
*Przeciwko dobrej sławie bliźniego grzeszy, kto lekkomyślnie posądza, obwinia, czyli wyjawia bez potrzeby ukryte błędy bliźniego, oczernia, czyli opowiada zmyślone błędy bliźniego, *Jedynym lekarstwem na grzechy mowy jest milczenie: -Milczenie skromne wobec rodziców i starszych, -Milczenie cierpliwe wobec bólu i krzywdy, – Milczenie dyskretne wobec tajemnicy powierzonej, -Milczenie mądre wobec gadatliwości pustych głów. *Obłuda objawia się tym, że człowiek na zewnątrz udaje pokorę, pobożność i przyjaźń, a wewnątrz jest pełen pychy, grzechów i fałszu, *Usta kłamliwe są obrzydliwością Pana Boga, *Dobra sława jest więcej warta, niż majątek, *Dobra sława zdobywa nam zaufanie ludzkie, stanowisko w życiu i społeczeństwie, pobudza do prowadzenia życia uczciwego; daje wiele szczęścia i szlachetnego zadowolenia.
Motta Zbigniewa Tomaszewskiego:
*Dzięki motylom świat jest piękniejszy, *Siostrą młodości jest głupota, starości bieda, *Kobiety nie zmienisz, możesz tylko wymienić na inną, *Nie tylko złodzieje polują nocą, kuny też, *Każda wojna potrzebuje bohaterów i trupów, *Dla tajemnic warto żyć, *Nie wiemy z kim się wiążemy, ale na pewno wiemy, z kim się rozstajemy, *Im bliżej jesteśmy prawdy, tym szybciej chcemy od niej uciec.
Jak to z Żydami w Polsce było? część 12
W części 12 będę kontynuować zbrodnie przeciwko ludzkości kościoła watykańskiego. Zbrodnie papieskie w Europie sięgały zenitu po roku 1512, wtedy Ferdynand 5 (Katolicki) król Arragoni był po ślubie z Izabellą, królową Kastylii i powstało jedno królestwo Hiszpańskie. Następnie doszło do ostatecznego zwycięstwa nad Maurami w Granadzie. Do tego Hiszpania od Papieża otrzymała ogromną przewagę. Zostało podbite Królestwa Neapolu w roku 1505 i przyłączone do państwa Nawarry hiszpańskiej 1512. To wszystko uczyniło Ferdynanda najpotężniejszym w Europie. Inkwizycja hiszpańska była znacznie straszniejsza od papieskiej, a wiedli w niej prym urzędnicy królewscy. To wszystko dało moc władzy i uczyniło najpotężniejszy środek do przełamania oporu ludu, przeciw despotyzmowi. Inkwizycja uczyniła króla panem życia i majątku wszystkich. Tortury wymuszały zeznania, jakiego sobie życzono, a ustanowiona policja (Santa Hermandad) – rodzaj policji miejskiej – pracowała pod rozkazy wielkiego inkwizytora i była pod jego ręką.
Kroniki inkwizycji hiszpańskiej przejmują dreszczem. Pierwszym z wielkich inkwizytorów był Tomasz Torgumada. W ciągu siedemnastoletniego urzędowania wydał 15.000 wyroków. Tyle osób skazał na śmierć w płomieniach na stosie. Mniej straszne kary, to aż 90.000 ofiar, a było to łaskawsze, bo ścinano głowy toporem lub mieczem. Skazany nie cierpiał tak, jak w ogniu. Umierał szybko.
Ponadto wypalano krzyże rozczerwienionym żelazem na czole i następnie zabijano. Wśród tych przerażających morderstw musiała zgasnąć wolność ludu i wiara w takie bóstwa, jak słońce, woda, ogień, drzewa i ze strachu przechodzili na wiarę w Jezusa i Maryję.
Ferdynand Katolicki dopiął zamierzonego celu, połączenia całego półwyspu pod jednym despotycznym berłem. Gdy królowa Izabella umarła w roku 1504, Kortezy Kastylijskie, chcąc się wydobyć spod wiszącego nad ich głowami topora inkwizycji, ogłosiły Kastylię państwem udzielnym, posadziły na tronie Joannę, córkę Izabelli i Ferdynanda wraz z jej mężem Filipem Niderlandzkim, którego zwano pięknym. Filip po dwuletnim panowaniu umarł, a Joanna utraciła zmysły z żalu po nim. Najstarszy jej syn Karol miał wtedy dopiero 6 lat, dlatego Ferdynand Katolicki, jako jego opiekun wrócił do rządów w Kastylii, aż do uzyskania przez Karola pełnoletniości. Rządy oficjalnie sprawował kardynał, jako namiestnik Hiszpanii.
Dojrzały juz Karol I, a jako Cesarz V, po swym powrocie do Hiszpanii ogłosił powszechne przebaczenie. To kraj nieco uspokoiło. Karol V władał najobszerniejszym państwem w dziejach nowszych, albowiem jego berłu ulegały Hiszpania, Niderlandy, Cesarstwo Austrii, obydwie Sycylie, a do tego odkryta już przez Hiszpanów Ameryka. Hołubił go papież za udział w wyprawie krzyżowej do Ameryki, bo to on był głównym organizatorem wypraw krzyżackich. Każde państwo uczestniczące w wyprawie budowało swój statek, organizowało ekwipunek i dawało żołnierzy. Kto się najlepiej sprawował w mordowaniu tubylców i zajmowaniu wysp tworząc kolonię, otrzymywał bullę od papieża, nadającą na własność określone wyspy lub tereny i tak powstały kolonie.
Najeźdźcy nie zwracali w ogóle uwagi na to, że na zajętych terenach lub wyspach żyją ludzie. Jak im się to nie podobało, to ich mordowali, pozostałych zamykano w rezerwatach, aby mieć darmową siłę do pracy. Bywało tak, że podczas organizowania wypraw, kilka lat przed wyprawą, potencjalne zdobyte tereny zostały podzielone. Przytoczę tu przykład opisany przez Kazimierza Błociszewskiego w książce z roku 1852 nakładem N. Kamieńskiego i spółki w Poznaniu „Państwo Kościelne”:
– A kiedy siedział na stolicy apostolskiej papież Aleksander VI (Borgia). Jeżeli się przyjmie, iż przyczyny małe mogą sprawić wielkie skutki, to papież ten, był powodem odczepienia Lutra, a przynajmniej przyspieszył takowe: Zbrodnie papieża służyły reformatorom, za pozorne dowody wykroczeń samego kościoła. Stąd deklamacje przeciw kościołowi katolickiemu na początku XVI stulecia. Ci tak zwani reformatorzy zamiast potępić w grzesznym człowieku, co było grzechem i zboczeniem wielkim od instytucji, targnęli się na samą instytucję. Aleksander VI, jako widzialna głowa chrześcijaństwa, darował Ferdynandowi Katolickiemu wszystkie kraje, jakie odkryć mogli w przyszłości poszukujący nowych lądów żeglarze.
I tu absurd – przypis autora.
– Podarunek tego samego rodzaju, uczynił był już dawniej Papież Eugeniusz IV Portugalczykom, czyli dzielili skórę na niedźwiedziu. Ustanowili, aby nie dochodziło do konfliktów między konkwistadorami okupujących odkrytych ziem, aby wszystkie ziemie odkryć się mogące (sto godzin drogi na zachód wysp szorstkich) w stronie zachodniej należały do Hiszpanów, a we wschodniej do Portugalczyków. Ponieważ kardynał cezar Borgia z pomocą ojca swego (Aleksandra Papieża) starał się o utworzenie oddzielnego państwa dla siebie, przeto znajdziemy ich obydwóch w dziejach wojen włoskich
. Aleksander VI padł ofiarą własnych zbrodni , bo gdy zamierzył otruć wielu nieprzychylnych sobie kardynałów. Zatrute wino, zamiast tym dla których było przeznaczone, nalano przypadkiem papieżowi i cezarowi Borgia. Papież umarł natychmiast (rok 1503) Borgia żył wprawdzie, lecz wśród ciągłej niemocy. I tu widzimy, że w Watykanie najbardziej niebezpieczną bronią było i jest do dzisiaj „Krzyż, złoto, intryga/trucizna i sztylet”.
Ciąg dalszy nastąpi
Zbigniew Tomaszewski

Brak komentarzy

Napisz komentarz